Długo i bezowocnie poszukiwałem drzwi ze lśniącym neonem, który głosił dumną nazwę “sens istnienia”. Gdy je odnalazłem, ku mojemu zdziwieniu widniała na nich kartka “nieczynne do odwołania”. Byłem wściekły na los, który przed nosem zamknął mi wszystkie prawdy zawarte w setkach biblii. Jednak Temida do której się odwołałem, orzekła, iż nie ma nic bardziej niestałego, niż zwykły łut szczęścia.
Mocno zima się rozsiadła gasząc płynność w szklistej sopli w termometrze rtęć opadła. pośród tęsknych życia kropli. Jak sforsować te okowy które zawładnęły światem, widok marzy się bajkowy myśl rozkwita bujnym kwiatem. Gwiazdy się na niebie tłoczą, co rusz jedna strąca drugą, ja w śnie wierny Twoim oczom choć sam sen już trwa zbyt długo. Łańcuch kartek z kalendarza, niczym dzikich gęsi sznur na palecie u malarza zimne światło spoza chmur. Czas zaskrzypi pod stopami, tytanowa śniegu biel, …
Przyglądając się kwiatom oraz molom książkowym pięknie zbliża się lato, z wolna wkracza dzień nowy. Świat spowity jest dłonią poetyckiej próżności lub niekiedy ironią. Sznyt oznaką lekkości. Gdy opuścisz powieki rzeczywistość nie znika, wszechświat, choć tak daleki to w nim rządzi logika. Prawda siedzi nieśmiała pośród krzyku miernoty, kreska jej doskonała, fałsz oznacza kłopoty. Kaskadami w powieści śmiech się wspina na palce pejzaż we łzach się mieści, przeglądając się w kalce. Zardzewiałe nożyce tnąc etui żywota chmury i…
Te wspomnienia które widzę nie wiem czy należą do mnie, nie dlatego, że się wstydzę, ale dziś są w innej formie. Ciągle się ścierają światy, bardziej z musu niż z rozsądku, rozkwitają nowe kwiaty lepiej jest, niż na początku. Pomysł redukcji wolności? Sama myśl o tym upiorna, zmienne, skąpe możliwości lecz istotna w tym jest norma. 19.02.2024
Bóg to płótno wyprawił oprawiając je w ramy ludzkie krzywdy naprawił, wiedząc, że się kochamy. Nogi mamy jak z waty, ale razem stoimy gdzieś na brzegu tej maty, w końcu też zwyciężymy. Myśleniowe życzenie często siłę ma sprawczą bywa słów wyzwoleniem treścią nie pojednawczą. Szum złośliwych wskazówek, eksploruje przestrzenie szkoda zdartych zelówek, każdy ma przeznaczenie. To co w dłoni się mieści może różnej być wagi wszak zależy od treści, od pryncypiów, rozwagi. Marazm cierniem jest w oku, nawet…
Inicjuję rokosz myśli furtką wyrazu, prowadzącą do pomnika metafizyki w szermierce życia, które bywa poezją. Romantyczna ścieżka, nosi znamiona mojej obiegowej monety, zwanej optymizmem. Zakorzeniony słoneczny upór, słodko kiełkuje nauką, zabarwioną emocjami.
W świecie, w którym blisko oznacza daleko kij wkładam w mrowisko rozlewa się mleko. Zlepek wiadomości, różni się ciężarem, choć sporo z nich złości, to nie są za karę. Gdy zapada pustka, z milczącym całunem, ja przygryzam usta, przed wieści piorunem. 22.10.2015 r.
Wstałeś lewą nogą, to nie koniec świata, ale jest niezbędna faktu aprobata. Nie musisz mieć farta przez okrągły rok świt ma swe walory, ma je także zmrok. Nawet samiec Alfa też nie wszystko może, nie zawsze atutem jest bujne poroże. Łatwiej machnąć ręką niż do gardeł skakać, lepiej się uśmiechnąć niż od rana płakać. Luzik jest potrzebny, zawsze i każdemu, odpuść więc sprawdzania „ile w dżemie dżemu”. 30.10.2013
Wielorakość dźwięków nie musi oznaczać kakofonii, tak jak kalejdoskop tematów i krótki uśmiech losu nie zapewnią monopolu na uniknięcie nudy. Uśpiona dotąd panika czai się tuż za złowrogimi plecami cieni. Cisza gęstnieje, jak mgła, niczym statek widmo wracają wspomnienia, a ja patrzę na pory roku i widzę ich zmagania z piętnem Kainowym. Z mrowiska wściekłych słów chcę ulepić dialog. Kiedy skrzy się cisza wspinam się na gałąź monotonii egzystencji i wypatruje alternatywy dla mych pęczniejących myśli. 28.10.2010
Na krawędzi ciepłych wspomnień, życie śmiechem wypełnione, z nieba strzelił jasny promień, dni skręciły w inną stronę. Nie udaję, że nie boli chociaż zębów nie zaciskam, w mojej głowie mniej jest trolli, które jadem szczują z bliska. Połać czasu z tyłu, z przodu, awers, rewers na monecie, łyżka dziegciu w beczce miodu, kocham świat przy mej kobiecie. Jestem szczęścia ulubieńcem więc z uporem rzeźbię w słowie nie będąc schematów jeńcem wiem, że wyzwań czeka mrowie. Bliskość nie jest…