Nie ma sensu palić mostów,gdy apetyt jest na życie,pod stopami mnóstwo ostów,nie jest późno być na szczycie. Uśmiech jako opatrunek,jeśli trzeba to szeroki,bo lekarstwo na frasunek,to ze śmiechu zrywać boki. Czasem ciepły głos w słuchawcejest cenniejszy od „kokosów”,na najwęższej szczęścia kładcemogą kwitnąć dary losu. Niekoniecznie czekoladajest receptą na zgryzoty,nie dla wszystkich olimpiadaoraz medal szczerozłoty. 1.02.2016
Świat zaiste jest ciekawy,gdy bez wózka brnie kulawy,kiedy o nim zapominai to nie jest tylko kpina Może wejdzie mi to w krew,tak jak kiedyś taniec, śpiew,tylko proszę, niech o zgrozofakt nie będzie li sklerozą. Jestem gotów do marszruty,owszem, mam wygodne buty,przez warunki pogodowe,cóż – straciłem chłodną głowę. 19.01.2021r.
Wszystko może być motoremwizją głupca lub iluzją,śledząc głuchą metaforęco dla wiersza jest transfuzją. Rozgościł się strach sękatymrożąc myśli bez pośpiechuozdobiony w grube kratynoc bez prawa do oddechu. Maskarada płynnych cieni,między snami most wiszącyzimna igła tkwi w przestrzeniumysł jak ptak szamoczący. 27.04.2021
W pieszczocie Twych dłonitańczą zmysłów runytrącane palcamipożądania struny.Złowiona w namiętnemoich ramion sidła,alchemia bliskościrozwinie nam skrzydła.Razem bez pośpiechuw doznań labiryncie,skupiając uwagę jedynie na flircie.Miłosne zaklęcia w Twe włosy zaplatamszeptem i pieszczotą gasząc lęki świata.Splątane oddechyw wirze uniesieniakorowód intymny na szlaku spełnienia.
Mam połowę niczego, co prawda to niezbyt wiele, ale i tak lepsze to niż nic. Jeśli nikt mi niczego nie odbierze, ani co gorsze nie doda, to myślę, że będę w stanie nadal pozostać połowicznym szczęściarzem.