Wiersz jest procederem,

w którym się panoszę,

nie jestem liderem,

lecz skargi nie wnoszę.

 

Piszę o czym zechcę,

kiedy mam ochotę,

próżność swą połechcę –

kocham tę robotę.

 

Nie ma większej frajdy,

niż zabawa słowem,

image niedorajdy

odgruzować mogę.

 

Nie chcę siebie wciskać

każdemu na siłę,

chociaż mógłbym zyskać,

lecz mi to niemiłe.

 

04.08.2016

Kocham tę „robotę”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *