Zastygła klamra

Smukłe ramiona brzóz zacieniają pogubione lata, szelest żwiru jak w zapomnianym, dźwiękowym malowidle. Bańka pamięci w zamkniętej na głucho studni wspomnień, brak echa, zmarnowany kapitał, którego pokonała zastygła klamra czasu. Zakurzona kapsuła więzi obrazy z przeszłości, które stają jak żywe, lecz tej jedynej bariery nie da się przekroczyć w obu kierunkach. 06.07.2012

Czytaj dalejZastygła klamra

Sen nocy letniej

Spowiedź leczy duszę lecz nie tylko ona, ale przyznać muszę wolę Twe ramiona. Sny są inspiracją nie tylko w noc lata, Ty piękna gradacją już do końca świata. Kocham Twoje wnętrze, zmienne i stałości, jesteś mym powietrzem natchnieniem miłości. Uwielbiam ten sen, jestem uleczony, on wie i ja wiem zasługa w tym żony. Za oknami drzewa kołyszą do snu, tłumaczyć nie trzeba: whispers I love you. 29.05.2019

Czytaj dalejSen nocy letniej

Beskidzka jesień

Jesienią w Beskidach mnóstwo jest uroku, kiedy świeci słońce o tej  porze roku. Gęsty dym z ogniska nad lasem wiruje, jarzębina czerwienią ptaki adoruje. Smutna biała brzoza, liści nie ma już, pilnuje swej perły, ukrytej wśród wzgórz. Źródła srebrny strumień który śpi na szczycie kryje w sobie cudnej jesieni odbicie. 23.06.2009

Czytaj dalejBeskidzka jesień

Malarz natchniony

Września źródła nieco senne, trochę mgliste, nie gorące, czasem bywa to zbawienne, gdy energię daje słońce. Pszczoły kończą się uwijać, babie lato włos zrzuciło, nić pajęczą pora zwijać, gdy termometr oszroniło. Trawnik cudnie posrebrzony, jakby samym gwiezdnym pyłem, Malarz stworzył go natchniony, więc się słusznie zachwyciłem. 11.10.2016

Czytaj dalejMalarz natchniony

Ludzie jutra

Archipelag odosobnieniana Oceanie pozornego spokoju,konfesjonał, w którymspowiada się cisza. W porcie zakotwiczyła nuda,czas pełen balastuobnażył nieznany,bezzębny uśmiech dni. Za oknem rozpad znanego,schody na niewidzialną Golgotę,widok na zatokę,nurkujący ludzie jutraw maskach, lecz nie dla przyjemności. Podbój nowego świata musi zaczekać,czekanie koniecznym przywilejem,by nie dać się porwać . . .czarne żagle wirują,stop grzechom zaniechania,bagatelizowania i śmierci. 07.04.2020

Czytaj dalejLudzie jutra

Królicza nora

Słońce nieco ociężałetkwi ideą zarażone,że to, co ma pod stopamizdoła przetrwać dla pokoleń. Strach na wróble łapie oddech,z trudem w tlenu deficycie,ludzkość w ostrym jest wirażusama własnym gardząc życiem. Gram godności osobistejnajeżony kominami,szczypta gniewu lub alibiokraszone w ciszy łzami. Wszyscy mamy za uszamii dźwigamy wspólne brzemiękredyt kiedyś się wyczerpiewinne tego Nasze plemię. Żeby wyjść z „króliczej nory”dalej niż kraina Oz,ta planeta co dzień prosio rozsądku trzeźwy głos. 06.08.2019

Czytaj dalejKrólicza nora

Ciężar

Każdy ciężar minionych latuczył doświadczeniakażda z zamykanych książeknasycała słowem,jeśli z tego co za mnązdołam zrobić właściwy użytek,to możez moich planów wyłonisię coś więcej,niż nadwaga i pustosłowie 12.05.2020

Czytaj dalejCiężar

Dieta cud

Znów widziałem tę kobietę,trzymającą „ściśle” dietę.Więc dlaczego jej policzki,wypychały polędwiczki? Może z tym jest jak z paleniem,drobnym niedookreśleniem,gdy się czegoś nie połyka.Ale w to, to ja nie wnikam. 07.11.2016r.

Czytaj dalejDieta cud

Gdzieś być musi suchy ląd

Głębsze wody twojej duszy,pozostają wciąż nieznane,więc tym bardziej pragnę ruszyć,podejmując to wezwanie. Powiosłować chcę pod prąd,dać się uwieść księżycowi,gdzieś być musi suchy ląd,i gościnne domu progi. Serce dudni tak słyszalnie,jakby w piersi było ciasno,mały werbel gra triumfalnie,a w rytm jego lęki gasną. Inność traci rację bytu,bo świat się inaczej kręci,do tworzenia warkocz sprytu,i do życia więcej chęci. 07.2016

Czytaj dalejGdzieś być musi suchy ląd

Stres

Rzut oka w lusterko,pstrokate zmęczeniei z lodem wiaderko,czasu zapętlenie. W głowie karuzela,niestrawne spoiwo,treść rodem z Orwella,które to już piwo? Dziwność puszcza oko,kłopoty z żołądkiem,ból tkwiący głębokokońcem czy początkiem? Stres siłę ma wielką,wielkie doświadczenieproszkami, butelkąkupujesz milczenie. Myślowa kołatkauwolnić się stara,ziołowa herbatka,tulisz się w oparach 24.04.2020

Czytaj dalejStres